KORKUNUN USTALARI
Evine hoşgeldin, aşkım.
SARI SAÇLI ÇOCUK
Pekâlâ.
Kim tahtaya gelmek ister?
Kimse yok mu?
Haydi ama, bu konuyu daha dün işledik.
Hiç kimse gelmiyor mu?
Biri gelsin.
Tara?
Gel haydi, çekinme.
Ne bakıyorsun be, manyak?
Yok bir şey.
Canım çok yanıyor.
Lütfen, yardım getirin.
Ne... Ne yapıyorsunuz?
Resitaline geç kaldın.
Klasik Müzik FM, 99.3'tesiniz.
Merhaba.
Affedersin.
Senin uyanmanı bekliyordum...
...o sırada ben uyuyakalmışım.
Nasılsın? Daha iyi misin?
Bir şey yok.
Benim adım Judith Ruric, Saint Angelos'ta hemşireyim.
- Saint Angelos? - Evet. Şu an hastanedeyiz, tatlım.
Sakın endişelenme. Bir şeyin yok. Sadece...
...ufak birkaç sıyrık.
Ne oldu?
Bana sen söylersin, diye düşünmüştüm.
Polis seni bulmuş. Yolun kenarında yatıyormuşsun.
Buraya getirildiğinde vücudunda çok fazla ilaç vardı.
Bir şeyler mırıldanıyordun. Granige diyor olabilir misin?
Granige, Connecticut. Yaşadığım yer orası.
- Şu anda orada değil miyiz? - Hayır.
Burası Stowe, Vermont.
Vermont mu?
Karnın aç mı?
- Senin için kurabiye yaptım. - Hayır. Annemle konuşmam gerek.
Elbette.
Telefon hemen şurada.
- Anne, benim. - Tara?
Saat kaç?
Endişelenmeye başlamıştım.
Anne beni dinle, başım dertte.
Uyuyakalmış olmalıyım. Hep şu hapların yüzünden.
Anne, gelip beni alman gerek.
- Bir taksi çağır, tatlım-- - Anne, ben Vermont'tayım!
43. Yol Park, Stowe.
Anne?
Dur, bir kalem alayım.
Seni sonra arasam--
Anne, kaçırıldım diyorum ve Vermont'tayım. Yardıma ihtiyacım var be!
Beni daha sonra arar mısın?
Anne!
Her şey yolunda mı?
Lütfen, bana dokunma!
Yalnız kalmak ister misin?
Bilmiyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Üzgünüm.
Niye? Umurundaymış gibi davranan tek kişi sensin.
Şu anda yapmak isteyeceğin son şey budur herhalde, ama...
...sana birkaç tıbbi soru sormam gerek, tamam mı?
İşte.
Sağlıklı mısındır?
Evet.
Hiç kronik bir hastalık geçirdin mi?
Hayır.
Metabolik bir hastalık?
Bilirsin, kanda bir sorun gibi.
Hayır.
Vaftiz edildin mi?
- Niye sordun? - Formda yazılı sadece.
Hayır.
Bu soru biraz özele giriyor.
Hiç cinsel birliktelik yaşadın mı?
Pardon?
Sormam gerek, çünkü tecavüz testi yapacak olursak...
Hayır, hayır kimseyle birlikte olmadım.
Hiç öpüştün mü?
Yazık.
Sen çok güzel bir kızsın, Tara.
Adımı nereden biliyorsun?
Sırt çantandan. Defterinde adın yazılıydı.
Defterlerime adımı yazmam.
Çok fazla yürümek zorunda kalırsın.
Burası gözlerden uzak bir yer.
Bir sonraki ev muhtemelen 8 kilometre sonradır.
3689 SELKIRK SOKAĞI LUKETOWN, Maine
- Neredeyiz biz? - Sakin ol.
İmdat! Yardım edin! İmdat!
Düşündüğün gibi değil.
Judith?
Onunla konuşmamanı senden rica etmiştim.
Gerekli bilgiyi aldım, değil mi?
Kriterlere uyuyor.
Sana kalsaydık, hiçbir şey öğrenemezdik.
Rahat dur be!
- Şuna bakar mısın! - Ne yapıyorsunuz ya?
Merhaba?
Kimse yok mu?
Silahım var!
Aman Tanrım!
İmdat!
Biri yardım etsin. Yardım gerekli!
Yüzme bilmiyorum!
Hayır!
Hayatım, kulaç at!
Yüz!
İpi çıkart! İpi çıkart!
Çıkart!
Nefes al.
İyi misin?
Sana bunu kim yaptı?
Yukarıdaki deli kadınla adam mı sana bunu yaptılar?
Hatırlamıyor musun?
Sana ilaç vermişler.
Hiçbir şey mi hatırlamıyorsun?
Johnny.
Johnny, ben Tara.
Buranın bir çıkışı var mı?
Orası mı?
Oraya çıksak bile, kapıyı geçemeyiz. Eğer elimizde...
Aletler.
Dur, dur, dur.
"O uyanmadan dışarı çık"
Bu da ne?
Johnny?
Johnny, sen iyi misin?
"Çok geç olmadan buradan çık"
"Seni bulmasına izin verme"
"Aileme, onları çok sevdiğimi söyle"
"Hemen çık buradan"
"Sarı saçlı çocuktan kaç"
Anton, ne yapıyorsun?
Burası benim ilham odam... odamdı.
Yarın devam edersin. Şimdiyse, yapacak çok işimiz var.
Resitaline geç kaldın.
Bundan sonra resital olmayacak, Anton.
Aynen böyle söyledim...
...kızı aldığım esnada.
Geç kaldın...
Neden böyle söyledim, Judith?
İkimiz de büyük stres altındaydık.
Oh, evet.
Tabii ya.
Tanrı aşkına, ne yapıyorsun sen?
Odanın eskiden hangi renkte olduğunu öğrenmek istiyorum.
Kiremit rengindeydi, sanırım.
Yoksa leylak renginde miydi?
Kız...
- Çok genç! - Diğerleri de öyleydi.
Diğerleri erkekti.
Olan oldu. Kabullen artık.
- Benim hatamdı. - Anton.
- Yüzmeyi biliyor olsaydım-- - Kes şunu!
Anton!
Benim kocamsın ve seni seviyorum, ama şimdi beni yarı yolda bırakamazsın.
Bir gecemiz var. Tek bir gece daha.
Ondan sonra tüm kabuslar sona erecek.
Kiremit rengi. Evet, bence kiremit rengindeydi.
Sence orada ne vardır?
Belki de hiç girmemeliyiz.
Olduğu gibi bırakmalıyız.
Tamam, haklısın.
Peki.
Şöyle yapacağız:
Üçe kadar sayacağım.
Kapıyı açacağız, içeride ne varsa ona dalacağız.
Daha iyi bir fikrin var mı?
Tamam.
Hazır mısın?
1...
2...
3.
Johnny?
Neler oluyor burada?
Johnny?
Aman Tanrım!
Eve gitmek istiyorum! Eve dönmek istiyorum!
Johnny!
Aman Tanrım, sen titriyorsun.
Şoka giriyorsun galiba.
Sana ne verdiler böyle?
Gel. Gel, seni ısıtacağım.
Bana sarıl.
Sarıl.
Anton?
Hâlâ başlamadın mı?
Nietzsche.
- Ne? - Friedrich Nietzsche.
Alman filozof.
Korkunç bir adam.
Gülleri severmiş.
Hatırlıyorum da, bunları bebeğimiz doğduğunda ekmiştik.
Nietzsche demiş ki:
"Aşk ile yapılmayan her şey...
...iyilikle kötülüğün dışındadır."
O hâlde biz kötü tarafta değiliz.
Değil mi, Judith?
Seni hâlâ seviyorum, Judith.
Başlayalım artık.
Mutlu yıllar.
Bir dilek tut.
Önce hediyemle oynayamaz mıyım?
- Hayır, bence-- - Haydi ama.
Her gün 15 yaşına basmıyoruz, değil mi?
Peki.
Ama dikkatli ol. Su soğuk ve derin.
Tamam, tamam. Meraklanmayın.
Anne!
Hayır!
Anne!
Yüzmeye devam et!
Annen geliyor!
Kulaç at, hayatım!
Bebeğim!
Hayır!
Ölümden yaşama.
Ölümün karanlıklarında beslenmiş olanın hayatı azapla dolacak,...
...sevdiğinin nefesi ve bir kalp atışıyla ayakta duranın...
...yeniden yaşama zamanı gelecek.
Umut diyarında geçecek şimdi ve bundan sonraki yaşamlarda...
...ateş senin içinde yanacak, ölmüşler yeniden yaşayacak.
Eskisine karşılık yeni kan.
Geldin.
Bize yardım edecek misin?
Bedeli ne olacak?
Olamaz!
- Canavarlık bu. - Kapa çeneni!
Judith, istediği şeyi bir düşündün mü?
Kapa çeneni.
Evet.
Kabul ediyoruz.
Kül. Çocuğum bu haldeydi.
Kül. Artık, böyle olmayacak!
Nasılsın?
Özür dilerim, uyuyakalmışım.
Seni sıcak tutmaya çalışıyordum.
"Önemli değil"
Evli falan değiliz nasıl olsa...
Durum daha kötüye gidiyor.
Bunların nereden geldiğini bilmiyorum.
Johnny?
Daha iyi olacaksın, Johnny. Söz veriyorum.
Yeniden sesine kavuşacaksın ve buradan kurtulacağız. Söz.
Geçti artık, seni tuttum.
Senin için ne yapabilirim?
Nasıl yardımcı olabilirim?
"Konuş benimle"
Neyden bahsedeyim?
Bundan mı? Saçma bir resim işte.
Peki, gördüğüm bir rüyayla ilgili.
Bir prenses var.
Ailesinden ve arkadaşlarından uzaklaştırılıyor...
...ve, ve o da ormana kaçıyor.
Orada onlarla karşılaşıyor.
Danos halkıyla.
Çok, çok kötü yaratıklar var.
Herkes onlardan korkuyor.
Ama dost oluyorlar...
...ve prensesi koruyup, onun için her şeyi yapıyorlar.
Prenses de onlar için her şeyi yapıyor.
"Geliyor"
Johnny?
Johnny!
Olamaz, Johnny!
Johnny!
Allah belanızı versin, pislikler! Onu öldürdünüz!
Çıkarın beni buradan.
Yapman gerekeni yap, oğlum.
Yap ve bana geri dön.
Nesin sen?
İçi boş.
JONATHAN BERNARD RURIC 2 Eylül 1980 - 2 Eylül 1995 SEVGİLİ SARI SAÇLI ÇOCUĞUMUZ
Hayır, bu imkansız.
Böyle bir kitabı nereden buldun? Deli saçması bu!
"Benim yaşamıma müziği getirenlerin...
...sevgili evlatlarının üzücü ölümü durumunda;...
...Jonathan...
...bu kitap onların yaşamına müziği geri getirsin."
Mütevazi öğrenciniz...
Bu herif bir öğrenci miymiş?
Sizinkiler seni geri getirmek için bir anlaşma yapmışlar. Peki bedeli neymiş?
Ben mi?
Bedeli neymiş?
12 çocuk!
On ikisi...
Ne sıklıkta?
Ayda bir kez mi?
Her sene.
Her sene, senin doğum gününde.
Sonuncu...
Ben sonuncuyum.
Sonra ne olacak? Sen yeniden canlanırken ben de ölecek miyim?
Hayır!
Johnny, dur! Bunlar senin suçun değil.
Hayır, bunu yapmana izin vermeyeceğim.
Sana bu yüzden ilaç veriyorlar, değil mi?
Hatırlamayasın diye.
İntihar etmeyi denemeyesin diye.
Ama ara sıra hatırlıyorsun, değil mi?
Seni bulduğumda öyleydin.
Canımın içi?
Bu kız sonuncusu. Bundan sonra...
Hayır!
Anlamıyorsun, Johnny.
Ben senin annenim ve seni çok seviyorum.
Seni hep korumadım mı? Hep senin yanında olmadım mı?
- Onu bir canavara çevirmişsiniz! - Bunu onun için yaptım.
Kendiniz için yaptınız!
Ya buraya gelen çocuklar? Onların aileleri onları seviyordu!
- Bunu bilmediğimi mi sanıyorsun? - Senin üzerinde...
Kes sesini, Anton!
O hâlâ ölü. Anlamıyor musun? Çeviride yazan parça...
Orada der ki... Lütfen, kızı oradan çıkarmalıyız.
Hayır! Anton!
Eğer kızı bırakırsan, oğlumuzu bir kez daha öldürmüş olacaksın!
Baba!
Hayır!
Johnny, bunu atlatabilirsin.
Hayır, sen iyisin.
Sen canavar değilsin.
Yapabilirsin.
Başka bir yolu olmalı.
Bunu yapsam bile, yerime başkasını bulacaklar.
Onların cinayetlerine yardımcı olmak istemiyorum.
"Seni istemiyorum"
"Beni affet"
"SENİ AFFEDİYORUM JOHNNY"
Git haydi.
Evine hoşgeldin, aşkım.
Ne düşünüyorsun?
Bunu sana yazdım.
Brahms'tan bu.
Johnny, bir şeyler desene.
Johnny, ne yapıyorsun?
- Bekliyorum. - Neyi?
Çok komik aslında. Sizleri hep kıskanmıştım.
Müziğinizi, yetenekli olmanızı.
Şoku atlatamadı henüz.
Benim de yetenekli olduğum bir şey olmalı, diye düşünürdüm.
Ne tuhaf ki;...
...sanırım onu buldum.
Anlaşıldı ki; pazarlık konusunda çok iyiymişim.
Johnny, sen ne yaptın?
Bir anlaşma yaptım, anne.
Siz ne vermiştiniz, 12 çocuk mu?
Ben 2 taneye işi bağladım.
En iyi yanı ne, bilmek ister misin?
Johnny!
Çocuk olmak zorunda değiller.
Benimle Resital Odası'nda buluş.
Ne zaman uyanacağını merak ediyordum.
Tanışıyor muyuz?
Burası bizim evimiz. Sana baktığım yer.
Basit bir ilaç. Hafızanı biraz zorlayabilir.
Bana ne oldu?
Çok şey yaşadın.
Korkarım, o kadar da hoş olmayan...
...bazı şeyleri hatırlayacaksın.
Ümit ederim, bunu aşacaksın.
İkimiz de aynı şeyleri yaşadık.
Biz arkadaş mıyız?
Ben Johnny.
Ben Tara.
Galiba.
Gelsene, sana gölü göstereyim.